Pomoc osobie uzależnionej

Co należy zrobić, gdy podejrzewasz że ktoś z Twoich bliskich jest alkoholikiem?

Nie chroń picia alkoholika – nazywaj jego czyny, pokazuj mu, jak picie wpływa na jego życie.  Pozwól mu się spotkać  bezpośrednio ze skutkami picia.  Nie bierz za niego odpowiedzialności, nie ukrywaj szkód i wybryków.  Nie pij z nim alkoholu.  Nie domagaj się nierealistycznych obietnic dotyczących ograniczenia picia  Wskaż mu drogę do placówki odwykowej.    Poszerz swoją wiedzę na temat choroby alkoholowej – porozmawiaj ze specjalistami.    Uzależnienie jest chorobą, którą przy zastosowaniu odpowiedniego leczenia można zatrzymać. Podstawową metodą leczenia osoby uzależnionej od alkoholu jest  psychoterapia grupowa i indywidualna . Natomiast przyjmowanie lekarstw wspomaga psychoterapię i dotyczy głównie usuwania somatycznych powikłań spowodowanych długotrwałym przyjmowaniem alkoholu.

Terapia uzależnienia jest w Polsce bezpłatna, także dla osób nieobjętych ubezpieczeniem społecznym. Dodatkowo funkcjonują grypy samopomocowe np. Anonimowych Alkoholików  (AA), (AL-ANON)  – dla osób współuzależnionych, opartych na programie 12 kroków i 12 tradycji.

Osobę uzależnioną można zobowiązać sądownie do podjęcia leczenia odwykowego na wniosek współmałżona/ki lub członka rodziny.

Bibliografia:Woronowicz, B. „Uzależnienia. geneza, terapia, powrót do zdrowia” Wydawnictwo Edukacyjna PARPAMEDIA. str. 167-189.Tablice edukacyjne „Alkoholizm jest chorobą”. Opracowanie metodyczne – Anna i Piotr Bakuła

Czytaj więcej

Quiz – sprawdź, czy pijesz rozsądnie

Ludzi można spróbować oszukać, ale oszukiwać samego siebie nie warto! Przede wszystkim należy uczciwie wziąć kartkę papieru i długopis i spróbować odpowiedzieć sobie na pytania:

  • Czy moje picie zaczyna stawać się problemem?
  • Czy kiedykolwiek osoby z bliskiego otoczenia mówiły, że pijesz zbyt dużo albo zbyt często?
  • Czy kiedykolwiek były w Twoim życiu takie okresy, kiedy rozważałeś/aś potrzebę ograniczenia picia?
  • Czy zdarzyło Ci się kiedykolwiek, że odczuwałeś/aś wyrzuty sumienia, poczucie winy albo wstyd z powodu swojego picia, jego następstw czy swoich zachowań po wypiciu?
  • Czy zdarzyło Ci się kiedykolwiek, że rano po przebudzeniu jedną z pierwszych czynności było wypicie alkoholu (także piwa) dla „uspokojenia nerwów” albo w celu zlikwidowania „kaca”?
  • Czy zdarzyło Ci się kiedykolwiek chować alkohol przed innymi albo pić po kryjomu?

Policz, ile razy odpowiedziałeś/aś twierdząco, jeśli więcej razy niż dwa to sugeruje, że alkohol zaczyna być problemem. Warto odpowiedzieć szczerze na resztę poniższych pytań:

  • Czy kiedykolwiek odczuwałeś/aś potrzebę wypicia, a czasami nawet poczucia przymusu picia lub tzw. głód alkoholu?
  • Czy nasunęła Ci się kiedykolwiek myśl, że ostatnio miewasz trudności w kontrolowaniu swojego picia?
  • Czy kiedykolwiek piłeś/aś alkohol w celu poprawienia złego samopoczucia po przepiciu?
  • Czy kiedykolwiek zaobserwowałeś/aś obecność przykrych dolegliwości fizycznych lub bardzo złego samopoczucia psychicznego przy próbach przerywania picia lub następnego dnia po przepiciu (np. silnie osłabienie, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, biegunki, drżenie rąk, drażliwość, kłopoty ze snem”)
  • Czy obecnie reagujesz na alkohol inaczej niż kiedyś? (masz „mocniejszą”, czy „słabszą” głowę)?
  • Czy w ostatnim okresie Twoje kontakty z alkoholem nie ograniczają się najczęściej do dwóch możliwości (albo całkowita, wielomiesięczna, czy nawet wieloletnia abstynencja, albo parodniowe czy wielodniowe picie alkoholu, czyli tzw. ciąg, który wcale nie musi wiązać się z upijaniem się i opuszczaniem pracy)?
  • Czy przypadkiem nie zrezygnowałaś/eś na rzecz picia z niektórych przyjemności i zainteresowań (np. masz mniej czasu dla rodziny, na swoje hobby itd.)?
  • Czy zdarzało Ci się pić alkohol wbrew zaleceniom lekarza, pomimo kłopotów finansowych czy też problemów rodzinnych, zawodowych, prawnych itp. o których wiadomo, że mogły mieć związek z piciem alkoholu?

Jeśli odpowiedzi twierdzących jest więcej niż trzy – problem alkoholowy jest poważny, zgłoś się po pomoc.

Bibliografia:

quiz zaczerpnięty z Woronowicz, B. (2009). „Uzależnienia. Geneza, terapia, powrót do zdrowia”. Wydawnictwo: PARPAMEDIA, str. 95-98.

Czytaj więcej

Przemoc a alkohol

Przemoc może wystąpić w każdym związku i w każdej rodzinie, jednak zwraca się uwagę na fakt, ze w rodzinach z problemem alkoholowym jest ona zjawiskiem dość częstym. Badania pokazują,  że  ponad 70% sprawców przemocy wobec najbliższych znajdowało się w chwili popełnienia czynu pod wpływem alkoholu.

Przemoc domowa w takich rodzinach jest ukrywana, ponieważ obowiązuje zmowa milczenia, członkowie rodzin nie chcą, by ich problemy ujrzały światło dzienne. Działają zgodnie z zasadami : ” nie mów „, ” nie ufaj ” i ” nie odczuwaj „.  Kiedy mamy do czynienia z przemocą?  przemoc wynika z działania człowieka, które nie jest przypadkowe  występuje intencja tych działań  narusza prawa i dobra osobiste jednostki  jednostka nie ma szans na samoobronę w przypadku naruszenia jej praw i dóbr osobistych  przemoc powoduje liczne szkody    Przemoc (w zależności od zastosowanych kryteriów) możemy podzielić na:   fizyczną  (popychanie, szarpanie, kopanie, drapanie, szczypanie, uderzanie, duszenie itd.)   psychiczną  (bezpodstawna krytyka, kpina, wyśmiewanie, ośmieszanie)   ekonomiczną  (ograniczanie lub pozbawianie środków materialnych) Inna klasyfikacja wskazuje podział przemocy na : gorącą (związana z wybuchami agresji, gniewu, współwystępuje z zachowaniami o charakterze gwałtownym)   chłodną  (stosowana zazwyczaj z premedytacją, poprzez jej stosowanie sprawca usiłuje zrealizować swój cel)    Cykl przemocy

  1. FAZA NARASTANIA NAPIĘCIA  – jest to faza, gdy do incydentów przemocy prawie wcale nie dochodzi lub są to obrazy, czy obelgi słowne, uszczypliwe uwagi, przezwiska. Jest to okres, gdy w sprawcy gromadzi się napięcie, kumplują się pewne emocje, co powoduje ogólne rozdrażnienie, obarczenie winą wszystkich swoich najbliższych, przy tym usprawiedliwianie siebie.

  2. FAZA OSTRYCH INCYDENTÓW PRZEMOCY (WYBUCHU)  – wybuch przemocy, sprawca jest agresywny, zachowuje się jakby w amoku, narażając najbliższych na szkody i uszczerbki zdrowotne. Niektóre kobiety specjalnie prowokują wybuch agresji, gdyż chcą jak najszybciej mieć ten etap za sobą.

  3. FAZA MIESIĄCA MIODOWEGO  – sprawca przemocy w tej fazie okazuje skruchę, przeprasza, żałuje swego zachowania, obiecuje poprawę – jest czuły, kochający, troszczy się o bliskich, pomaga w domu, kupuje prezenty. Faza trzecia kończy się narastaniem napięcia. Cykl przemocy powtarza się coraz częściej w krótkich odstępach czasu, przyjmując coraz brutalniejsze formy. Ofiary przemocy nie potrafią wyrwać się z błędnego koła przemocy. Pojawia się u nich  poczucie wyuczonej bezradności  – zaprzestają wówczas jakichkolwiek działań prowadzących do wyeliminowania przemocy, uważając, że nic ani nikt nie jest w  stanie im pomóc, zaczynają wierzyć, że zasłużyły na swój los, utraciły motywację do dalszych działań oraz wiarę, ze cokolwiek można jeszcze zmienić. Sprawca często izoluje ofiarę od świata zewnętrznego, wprowadza w stan wyczerpania i zmęczenia, wmawia, że jest nieudacznikiem.

REAGUJMY NA PRZEMOC –  przemoc jest przestępstwem!!!  W każdej gminie w Polsce istnieje  „Zespół Interdyscyplinarny” . W jego skład wchodzą specjaliści (psycholodzy, policjanci, pracownicy służby zdrowia) – wszyscy oni mają styczność z problemem przemocy każdego dnia. Możesz się zwrócić do nich po pomoc. Zgodnie z artykułem 207 kodeksu karnego przemoc jest przestępstwem, ten kto ją stosuje podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jeśli jesteś świadkiem przemocy , możesz pomóc przerwać krąg milczenia! Uważanie wysłuchaj osoby skrzywdzonej jeśli jest taka możliwość, nie obwiniaj, zapewnij jej spokój i bezpieczeństwo  Zawiadom osoby czy instytucje, które mogą pomóc:

  • Policja
  • Prokuratura
  • Pogotowie Niebieska Linia
  • Ośrodek Pomocy Społecznej

Bibliografia: Woronowicz, B. (2009). „Uzależnienia. geneza, terapia, powrót do zdrowia” Wydawnictwo Edukacyjna PARPAMEDIA. str. 338-347.

Czytaj więcej